حیدرعلی طالبپور متولد اردیبهشت سال
۱۳۰۹ در
محله نو شهر بروجن بود که از
دوران کودکی با علاقه بسیار به سرودن شعر پرداخت و آثار او از منظر ادبیات کلاسیک و مدرن قابل تامل است.
نخستین مجموعه شعر وی در سال ۱۳۵۱با عنوان فالگوش منتشر شد. عنوان کتاب برگفته از قصیدهای بهاری است که شاعر به بهانه فالگوش رفتن شب عید، فقر و فاقه شدید برخی قشرها جامعه را با لطافت شاعرانه به تصویر میکشد.
حیدرعلی طالبپور با نام هنری حیدر آقا، یکی از شاعران ادبیات فولکور ایران بود، که با هنرمندی تمام، لجهه بروجنی را به عنوان یکی از زیرشاخههای گویش رایج فلات مرکزی ایران در اشعار فارسی متداول کرد. کتاب قله نشین قاف حیدر طالبپور بروجنی پس از انتشار در سال ۱۳۷۸ به دلیل پرداختن به مضامین اجتماعی مورد توجه منتقدان و استادان دانشگاه قرار گرفت. این کتاب از منظر نگاه جامعهشناسانه به روابط انسانها در اجتماع، از سوی دو دانشجوی مقطع دکترای گروه ادبیات دانشگاه تهران به عنوان یک اثر قابل اتکا معرفی شد.[نیازمند منبع] غزلیات اجتماعی این شاعر پیشکسوت چهارمحال و بختیاری که دارای ماهیت طنز میباشند از تحکم و زیربنای ادبیات فاخر ایران بهرهمند است.
حیدر علی طالب پور در شعر چنجالو از امامزاده باباگرد آلو یاد می کند:
کاشکی اینقدر نبید ناز ولی و قهرآلو
دل ماه با نازاش و قهراش می کند و خین آلو
لیاش انگار انار و لپاش انگار سیب سرخ
اما رنگم چی چی ؟ افقّا خود زردآلو
تا خودم گر بشد، هی همه سال نذر کنون
یاشاز عبدالله می رفتم یا باباگرد آلو
:: موضوعات مرتبط:
درباره روستا،
زیارتگاه باباگردآلو،
سرگرمی
:: برچسبها:
باباگردآلو,
دهنوبروجن,
دهنو,
شعر باباگردآلو
